همه چيز افسانه است
جز من و تو که تنها اثرهاي رئال خداونديم

پلکهایم همیشه به امید دیدن رویاهای شیرین بر روی چشم های خسته ام  آرام می گیرند
رویای شیرین غرق شدن در چشم هایت
دست و پا زدن هایم
و آن هنگام که عاجزانه دستم را در آرزوی یاریت بسویت دراز می کنم
دستهای یاری گرت را می بینم که بسویم می آیند
اما با صدای بالهایی که حکایت از رفتن دارند
با ترس از خواب بیدار می شوم
و می ببینم که همه آن ها فقط یک رویا بوده است
آه ای رویای نیمه تمام ، تمام شبهایم
نمی دانم که چرا
رویا هایم در این نقطه همیشه ناتمام می ماند.
                                      *****
تمام خاطرات با تو بودن را بر روی دیوارهای غارهای ذهنم نقاشی کردم
گفتم یک خاطره ی  خوش برای یک عمر زندگی بس است
گفتم هنگام تنهایی می نشینم و نگاه می کنم اما دیدم
نسیمی که آمد و آن روزها را با خود برد
تکه ابری که آسمان آبی چشمهایت را تیره کرد
قطره اشکی که افتاد و دلم را هزار تکه کرد
گفتم با یاد آن خاطرات عمری سرخوشم
گفتم دور آتش عشقش می رقصم وهلهله می کنم
گفتم با اندکی شیرینی فراموش می کنم تلخی یک عمر را 
اما نه ...
بعد آن روزها حتی نقاشی غارها هم نتوانست تنهایی مرا پر کنند
زیرا که در تنهایی من فقط تو جای داری .